داري امتحان ميدي كه صداي "وقت تمام است!" مثل پتك ميخوره تو سرت
ولي تو تازه شروع به نوشتن كردي
يا اينكه تازه جواب رو پيدا كردي
يا اصلا دير رسيدي
ويا ...

 وقت تمام است!

من كه هنوز چيزي ننوشتم
وقت تمام است!
كه يهو برگرو از زير دستت ميكشن
كه ديگه همه چي تمومه
كاش قبل از اينكه وقت تموم بشه ...

تا كي گريزي از اجل در ارغوان و ارغنون
نك كش كشانت مي برند انا اليه راجعون

خدایا:

مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان.

اضطرابهای بزرگ و غمهای ارجمند و حیرتهای عظیم را به روحم عطا کن.

لذتها را به بندگان حقیرت بخش و دردهای عزیز بر جانم ریز.

(دکتر شریعتی)

دوست دارم که تمام نگرانی و دغدغه ام  سروسامان دادن به زندگی شخصیم نباشد
تمام تلاشم برای رسیدن به آرامش شخصی نباشد که اگر باشد پشیمان خواهم شد
خوشبختی را در یک زندگی راحت و بی دغدغه خلاصه نکنم که اگر کردم اشتباه کرده ام
تمام کارهایم   تحصیلاتم   قدم برداشتنم   نفس کشیدنم و تفکراتم  و ... برای خودم نباشد
همیشه درد در وجودم شعله ور باشد و وجودم در سوختن و آرامش نداشته باشم تا جایی که درد هست
درد مظلوم  درد دین  درد اجتماع  درد فقر  درد یتیم  درد بیچارگی  درد سرما  درد سوز  درد تنهایی  درد بی کسی  درد شرمندگی  درد فاصله ها  درد ....
چرا که ارزش انسان به اندازه دردهایی است که در راه خدا می کشد.

و درد !
این رفیق همیشگی با تار و پود وجودم چه ها که نمی کند.
به یکباره تمام معادلاتم را به هم می ریزد و مصلحت اندیشیها را در گورستان دفن می کند.
و دیگر نمی گذارد حق را با حکم مصلحت ذبح شرعی کنم.
و درد!  چراغیست که راه را برایم نمایان می کند
چمران را / امام موسی صدر را و ... خوانده ام و شنیده ام  و شاید هم دیده ام

اما فاصله  من تا آنجا زیاد !
اصلا اینطور زندگی کردن راضیم نمی کند
می دانم
میدانم که اگر همین طور ادامه دهم در آینده ای نزدیک پشیمان خواهم شد

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم              موجیم که آسودگی ما عدم ماست

آدما دور خودشون یک دایره می کشن
بعد از تو اون دایره محافظت می کنند و یه جورایی خوشحالیشون تویه خوشحالیه اون دایرست و ناراحتیشون هم.
اصلا برای اون دایرست که : کار می کنن - پول در میارن - خرج می کنن - وقت میذارن - گوش میدن و ...
به عبارت دیگه آدمای تویه اون دایره رو قاطیه زندگیشون می کنن.

بعضیا طوری اون دایره رو می کشن که فقط خودشون توش جا میشن.
بعضیای دیگه دایره رو یکم بزرگتر می کنند و خانواده ی خودشون رو هم توش جا میدن.
یه عده ی دیگه پا رو فراتر میذارن و دایره رو بزرگتر میکنن و چند تا دوست و آشنا رو هم توش جا میدن
بعضیای دیگه هم ...
هستند کسانی هم که شعاع دایره شان در امتداد صدای ناله های دردمندان امتداد دارد.

و اگه از من بپرسی که بزرگی آدما رو از کجا میشه فهمید؟
 میگم:
بزرگی آدما به اندازه بزرگی همون دایره ایه که دور خودشون می کشن.

راستی دایره ی تو چه قدیه؟

به راستی هدف اعلای زندگی چیست و کجاست که امیر الموئمنین حضرت علی (علیه السلام) می فرماید:
سوگند به خدا اگر تمامی اقالیم هفت گانه دنیا با آنچه زیر آسمان های آن است به من داده شود تا خدا را با ظلمی به جهت کشیدن پوست جویی از دهان مورچه ای
معصیت کنم

 هرگز چنین خطایی ر امرتکب نگردم.

(نهج البلاغه خطبه 224)

راز بازگو ای علی مرتضی    ای پس از سوءالقضا حسن القضا

ای علی که جمله عقل و دیده ای    شمه ای واگو از آنچه دیده ای

سلام رپلي(Repli) جان
سلام چرا اينقدر آشفته اي؟
راستش امروز خبر مرگ يكي از عزيزان دوستم به گوشم رسيد و بدجوري
تحت تاثير قرار گرفتم.
همونجا اين چند خط رو تويه گوشيم نوشتم بلكه آروم تر بشم:

چيست اين مرگ كه پيوند ناگسستني ساليان دور و دراز را از هم مي گسلد
اصلا نمي دانم كي و كجا دستان مرگ گريبانم خواهد گرفت و مرا كشان كشان
به سينه قبرستان خواهد برد.
چگونه مي شود دلبست، حال آنكه طناب  مرگ  بر  گردنم است و چهارپايه زير پاي
و آغوش گورستان باز...

اینجا کویر است، پاتوق تنهایی

جولانگاه سکوت و دورترین نقطه در اعماق وجود

اینجا سکوتی عجیب به تاخت و تاز است

که صدایی رساتر از فریاد دارد

آسمانش نزدیکتر است به زمین

و ستارگانش نیز

آری اینجا کویرستان منست

نقطه ای برای شروع...